دیروز ایرانیان برای اعتراض به حکم پنج تن از هم میهنان خود همایشی را در روبروی سفارت رژیم اسلامی سازماندهی کرده بودند. شرکت کنندگان از طیف های گونگون سیاسی بودند، گویا دعوت به این همایش از سوی حزب کمونیست کارگری انجام گرفته بود، اما معترضین بیشتر به گرایش های دیگری تعلق داشتند. تا آن جایی که همایش متحد و همبسته علیه ستم رژیم به مردم ایران باشد کار درست و خوب پیش می رود ولی با افتادن سردسته گی با جماعتی که دیگران را گوسفند و خودش را شبان آن ها می داند. این می شود که می بینید. رژیم اسلامی هم با اشاره به این ها خودش را متمدن و ما را خراب کار جلوه می دهد. به نظر من همایش های اعتراضی می بایست با توجه به شرایط سیاسی و فرهنگی هر کشوری به طور ویژه پیش برده شود. اگر در فرانسه به سفارت حمله می شود شاید در نروژ باید این اعتراض به گونه دیگری انجام گیرد.
این سه فیلم مستند را ببینید تا دستتان بیاید که چرا خامنه ای و کیم ایل های کره شمالی عاشق بمب اتم و دیکتاتوری اند. البته قیاس فقط برای یافتن شباهت مابین این دو حکومت ایدئولوزیک است و گرنه مردم ایران در همین شصت سالی که حکومت کیم ایل ها بر قرار بوده بارها کله دیکتاتورها را به سنگ کوبیده اند.
فیلم اول ساخته نانسی هیکین است که کیم جونگ ایلا نام دارد و مستند جالبی از روابط ضد بشری حاکم بر اردوگاه کار اجباری به همین نام است. آدم را یاد کهریزک می اندازد.
فیلم دوم ساخته کارگردان دانمارکی مادس بروگر است و محراب سرخ نام دارد. بروگر با بردن یک گروه موزیک که تشکیل شده از دو نفر کره ای معلول و اجرای برنامه در مراسم های رسمی کره شمالی، دیکتاتوری کیم ایل ها را به مسخره می گیرد. این دو نفر از کودکی توسط دانمارکی ها به فرزند خواندگی پذیرفته شده اند. جالب این است که این گروه موزیک که خواننده اش مشکل حرف زدن دارد مورد استقبال کره ای ها قرار می گیرد.
فیلم سوم را کارگردان لهستانی آندره ی فیژیک ساخته و مستند قدرتمندی از شرایط مرگبار اردوگاه های کیم ایل هاست. در مستند داستان یودوک با زندانیانی که موفق به فرار از این اردوگاه شدند مصاحبه شده و رنج های آنان به تصویر در آمده.
دیروز شادی صدر در دانشگاه اسلو سخنرانی داشت. به همت فیس بوک برای اولین بار نزدیک به دویست و پنجاه نفر در این کنفرانس شرکت کرده بودند. جالب تر این بود که دویست نفرشان دانشجویان و استادان نروژی بودند. شادی سخنرانی خوبی کرد و در پرسش و پاسخ هم حاضر جواب بود. فقط آخرش به این نتیجه رسید که در جمهوری اسلامی هم میشه دمکراسی داشت و برای نمونه مراکش رو مثال زد که بسیار نمونه مزخرفی بود. یکی از پروفسورهای معروف نروژی هم با حماقت کامل گفت : آفریقای جنوبی ماندلا داشت. آرژانتین فلانی را داشت. لهستان لخ والسا داشت، ایران کی رو داره ( یعنی رهبر قابل ملاحظه ندارید). شادی هم خوب جوابش را داد. گفت : ما فیس بوک و تویتر و یوتیوب داریم. همین ها کافیست. که حضار کف محکمی برایش نواختند. یکی هم گیر داده بود به بمب اتمی ایرانی و می گفت: شما ایرانیا فوق ناسیونالیست هستید و دمکراسی را با بمب اتم عوض می کنید. یکی از استادان ایرانی دانشگاه بلند شد و گفت هر وقت ما خواستیم کلک این حکومت را بکنیم شماها یه معرکه راه انداختید و نجاتش دادید. بعد از جریان گروگان گیری و حمله آمریکا، جنگ – که خمینی نعمتش می دانست و سکوت در برابر کشتار زندانیان سیاسی و حالا هم بمب اتمی، نام برد.
امروز در پارک مشهور ویگلاند مراسمی به یاد جان باختگان سرکوب های اخیر برگزار شد که مورد توجه و پشتیبانی بازدید کنندگان از پارک قرار گرفت. نزدیک به سیصد نفر از هم میهنان ساکن اسلو با روشن کردن شمع یاد جان باختگان را گرامی داشتند.
امروز نزدیک به چهارصد نفر از ایرانیان شهر اسلو با همایشی اعتراض خود را از آن چه حکومت استبداد بر سر مردم می آورد، نشان دادند. در این برنامه که به همت کمیته همبستگی با مردم ایران انجام گرفته بود، جمعیت شعارهایی علیه سرکوب و به گار گیری ضد انسانی ترین روش ها توسط بسیج وسپاه و باند خامنه ای سر دادند و از دولت نروژ خواستند که نه تنها همبستگی خودش را با مردم ما اعلام کند، بلکه درب های سفارتش را برای کمک به مجروح شدگان باز بگذارد. همایش گران سپس به سوی سفارت کودتا به راه افتادند و در طول راه به افشاگری پرداختند. نزدیک به ده روز است که این برنامه ها هر روز ادامه دارد و روز به روز گسترده تر می شود.
امروز ساعت هفت به وقت اسلو تعداد زیادی از ایرانیان دست به همایشی اعتراض در جلوی سفارت رژیم اسلامی زدند و خواستار متوقف کردن سرکوب مردم و ابطال انتخابات نمایشی شدند.
حکومت اسلامی به سرکوب مردم بی گناه ادامه می دهد. بسیاری از معترضین دستگیر و تعداد زیادی از مردم به شدت مجروح شده اند. خبر از کشته شدن دو نفر هم رسیده که هنوز بطور رسمی از سوی معترضین تایید نشده. ایرانیان تبعیدی که بهترین دوران زندگی اشان را در اثر ستم گری های این حکومت از دست داده اند، امروز باید به یاری هم میهنان عزیزمان که در زیر توپخانه دروغ و خیانت و سرکوب حکومت تنهایند، برخیزیم. سکوت ما وحشی گری های بسیج و سپاه را افزایش و ولایت فقیه را گستاخ تر می کند. مردم ایستاده اند و خواهان حقوق شهروندی و آزادی هستند. حمایت حمایت ایرانی با غیرت !
امروز در مراسم هشت مارس در اسلو خانم زهرا اعظم راسمونسن که اصلیت سوریه ای دارد به نشانه اعتراض حجاب را به آتش کشید. او از چند روز پیش به کمیته برگزار کننده هشدار داده بود.
او در سخن رانی خود گفت : آرزو داشته ام که روزی برسد که این تکه پارچه سیاه مانع روابط غرب با جهان اسلامی نشود. من آرزوی خدایی لطیف و مهربان دارم خدایی که کاری به این که زنان مویشان یا رانشان را نشان دهند، نداشته باشد.
گروهی از دختران پاکستانی و سومالیایی با پرتاب گلوله های برفی و شعار قصد داشتند که او را از معرکه بدر ببرند که موفق نشدند. آنها بارها از کمیته برگزار کننده هشدار گرفتند اما هیچ اعتنایی به تذکرات آنها نکردند. در آخر زنان شرکت کننده در مراسم آنها را از این کار بازداشتند. راسمونسن از فعالان حقوق زن و از مسئولان اتحادیه انسان دوستان است. او به خبرنگاران گفت : نگران بودم که آتیش نگیره.حجاب نمادی است علیه هر آن چه من انسانی می دانم. خودم را آزاد احساس می کنم و خوشحالم از این که در کشوری زندگی می کنم که می توان خود را آزادنه بیان کرد و هم چنین آزادی که نظر خود را چه موافق و چه مخالف بگویی.
در چند ماه گذشته در نروژ بحث و جدل فراوانی برای تغییر یکی از بندهای قانون اساسی کشور درگیر بود. حزب مرکز ( سخن گوی دهقانان نروژ/ دهقانانی که از ثروت فراوان برخوردارند و سوبسید هم از دولت می گیرتد) پیشنهاد کرده بود که بند معروف به « کفرگویی» که تا کنون در نروژ هیچ گاه از آن استفاده نشده را بردارند و به جای آن بند « ممنوعیت نژاد پرستی » را گسترش دهند و آن را شامل کفر گویی و توهین به مذاهب و یا جریحه دارکردن احساسات مذهبی هم بنمایند. طرح آن ها مورد توافق دیگر اعضای دولت ائتلافی هم قرار گرفت و می خواستند آن را به مجلس ارائه دهند. وب لاگ نویسان نروژی و روشنفکران این کشور با نوشتن مقالات فراوان و نقد این قانون و تهیه بیانیه های مردمی دولت را به زانو درآوردتد و امروز دولت اعلام کرد که طرح را پس می گیرد. وب لاگ نویسان گفته بودندکه : مردم نروژ رابطه چندانی با مذهب ندارند و حق طبیعی خود می دانند که آزادانه به انتقاد از هر مذهبی بپردازند. آنها این آزادی را جزء جدایی ناپذیر آزادی بیان و اندیشه می دانند و حاضر نیستند با قوانین بی سرو ته و گل و گشاد و تفسیرپذیر آن را محدود کنند. برخی گفته بودند که این قوانین به ایران تعلق دارند و جایشان اینجا نیست.
صد البته مردم نروژ مثل ملت ما نیستند که هر قانونی را آقای خامنه ای و شرکا بخواهند به راحتی به قانون اساسی اضافه کنند و کسی هم نفسش بالا نیاید.دولت نروژ و به ویژه حزب دهقانان محترم پس از دیدن مقاومت مردم،عقب نشینی سریعی کردند و برای حفظ رای دهندگان، زدند زیر حرفشان و طرحشان.
